مرثیه عامیانه ،قسمت دوم ،اقتصاد ایرانی

14 January 2013

حالم از اقتصاد کثیف و بیمارِ ایرانی بهم می خورد ،اقتصادی که منافع بسیاری از ایرانیان در گرو همین وضعیت فعلی است.   من به طبقه ی بالا دستی جامعه حق میدهم که سکوت کنند و از شرایط فعلی راضی باشند  و حتا حامی سیاست های این حکومت باشند. زیرا در یک کشور آزاد و در یک اقتصاد رقابتی منافع آن ها به شدت به خطر می افتد. طبقه ی بالادستی ایران در یک فضای آزاد توانایی رقابت با نخبگان تولید ، بانکداری و خدمات را ندارد.

1-      در یک کشور آزاد جایی برای واردکننده ی کالای بنجل نیست ، وارد کننده ایی که امروز به لطف تحریم ها میتواند کشتی کشتی آشغال های نامرغوب چینی را وارد کند.

در یک فضای آزاد و رقابتی به جای ده وارد کننده ، صدها وارد کننده وارد بازار رقابت میشوند و به قول معروف دست زیاد میشود. و وارد کننده ی “کالای آشغالی” مجبور میشود کون گشادش را تکان بدهد و فعالیتِ بیشتری بکند. !خوب …چنین آدمی مگر مغزِ خر خورده که از ایرانِ آزاد ،از دموکراسی و از گردش آزاد اطلاعات حمایت کند!!!

پیشتر نیز اشاره کرده بودم ، این آدم ها بر خلاف تصور بسیاری از دوستان ،نه ریش دارند ،نه تسبیح و نه جای مهر برپیشانی ،. . .  خیلی خوشتیب ،صورتشونو پنج تیغ  جوری میتراشن که مورچه روش بُکسِ باد میکنه ،کت شلوار ماسیمو دوتی را با کفش لوییس ویتون سِت میکنن و سپس با لکسوسِ شاسی بلند میرن جلو در گمرک ،کالای بنجلشان را ترخیص و  در کل کشور پخش می کنند. . . . اتفاقا همین آدم ها نان و روزیِ بعضی از “ریش دارهای جای مهر بر پیشانی” را تامین می کنند. همین ها هستند که از قطع رابطه ی ایران و انگلیس لذت میبرند. و حاضرند به هر تعداد که نیاز باشد برای بسیجی های کله خر موتور هزار بخرند.

2-      در یک کشور آزاد جایی برای جاده سازهای نابلد و ناشی نیست ، جاده سازهایی که قبل از یک سال جاده هایشان به جاده ی خاکی و پر از دست انداز تبدیل میشود . پیمانکار راه و ساختمان ایرانی نمی تواند در یک جامعه ی آزاد نخبگان و رقبای بین المللیِ این حرفه را تحمل کند.

3-      در یک کشور آزاد سرمایه گذارهای متقلب جایی ندارند ، رقابت  در کار اقتصادی با خودش کیفیت به همراه دارد… کیفیت بلای جان تولید کننده ،بازرگان  ،پیمانکار و بانکدار داخلی است. در اقتصاد رقابتی پراید و  ریو که سهل است ، حتا ال نود و مگان ایرانی هم جایی برای عرض اندام ندارد.

4-      در اقتصاد آزاد و شکوفا ، در اقتصادی که رقابت حرف اول را میزند ،  در اقتصادی که رونق باعث به وجود آمدن فرصت های بیشتر شغلی می شود ،کارفرمایان باید خدمات بیشتری را به کارگران ارائه بدهند ، در چنین اقتصادی کار فرما باید استانداردهای ایمنی را بیشتر رعایت کند و همه ی این ها به معنی کار و تلاش بیشتر است . خوب . . .  کارفرمای ایرانی به این چیزها عادت نکرده.

5-      شرکت های بیمه در یک جامعه ی آزاد و اقتصاد رقابتی باید خدمات بیشتری را به بیمه شوندگان ارائه بدهند و به طبع سود کمتری نصیبشان خواهد شد. شرکت های بیمه ی ایرانی عادت کرده اند بیشترین دریافت را از کارگران و طبقه ی فرودست داشته باشند و در مقابل کمترین خدمات را به آن ها ارائه بدهند ، جامعه ی آزاد و اقتصاد رقابتی برای بیمه گذاران یک کابوس است.

6-      تولید کننده ،سرمایه گذار ،پیمانکار  ،بازرگان و بانکدار ایرانی سالهاست که از کیفیت فاصله گرفته اند و هر روز این فاصله را بیشتر می کنند ، اما فضای بسته ی کشور و قطع رابطه با دنیای آزاد باعث شده طبقات بالادستی کالا و خدمات نامرغوب خود را خیلی راحت بدون زحمت به بالاترین قیمت ارائه کنند.

.

نه . . . نه . . .

دیگه مشکل این کشور را در مذهب و دینداری نمی دانم

.

این نامسلمانانِ عرق خور و فکل کراواتی هستند که دست در دستِ دیکتاتورِ مذهبی ایران ،تبدیل به مانعی برای  پیشرفت ،آزادی و آبادانی کشورمان شده اند .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: